Skip to content

Przygotowanie asfaltu

2 lata ago

302 words

Przygotowanie asfaltu . Do wytwarzania emulsji najlepszy jest asfalt tzw. bezparafinowy, to jest zawierający nie więcej niż 2°1o parafiny w stosunku do jego ciężaru, określonej metodą Engler-Holde według obowiązującej normy, uściśloną pod względem jej technologicznego wykonania w Zakładzie Nawierzchni Bitumicznych COBiRTD. Nie mniej jednak, zupełnie dobre wyniki otrzymuje się przy użyciu asfaltu, zawierającego 3,O+3,5 parafiny i pochodzącego z tzw. ropy romaszkińskiej (Nadwołżańskie Zagłębie Naftowe), przesyłanej rurociągiem do Polski, NRD, Czechosłowacji i Węgier. Do wytwarzania emulsji stosuje się w zasadzie odpowiednio zmiękczony asfalt typu D-100, D-200 lub D-300 wg Polskich Norm. Twardsze asfalty, niż D-200 lub D-300, zmiękcza się przez dodanie odpowiedniej ilości upłynniacza W postaci możliwie lekkich frakcji olejowych, zwłaszcza z rop naftowych. Ogólnie biorąc, zmiękczanie asfaltu przeznaczonego do wytwarzania emulsji nie jest pożąd ane, bo czasem zakłóca układ koloidalny asfaltu i częściowo również stabilność emulsji. W większości przypadków jest to jednak zabieg niezbędny z uwagi na konieczność znacznego rozproszenia asfaltu w emulsji. Im bardziej miękki jest asfalt, tym łatwiej ulega on zemulgowaniu i tym łatwiejsze jest jego rozproszenie w emulsji na możliwie drobne cząsteczki (kuleczki). Im większe jest rozproszenie asfaltu, tym większa jest stabilność emulsji i jej gęstość (lepkość). Asfalty, które zawierają w swym składzie kwasy (przeważnie asfaltogenowe), łatwiej ulegają zemulgowaniu i wymagają mniej emulgatora do wytworzenia stabilnej emulsji, gdyż wspomniane kwasy zmniejszają napięcia powierzchniowe między asfaltem i wodą, ułatwiając w ten sposób tworzenie kuleczek asfaltu, które stanowią fazę rozproszoną emulsji. [więcej w: meble na zamówienie Warszawa, meble dziecięce, meble kuchenne na wymiar ]